Klok terug zetten 2016

Klok terug zetten 2016
Klok terug zetten 2016

Het is bijna zover. De klok gaat van zomertijd naar wintertijd.
In de nacht van zaterdag op zondag 29/30 oktober gaat de klok een uur terug.
Maar hoe onthou je nou toch of de klok een uur vooruit of achteruit gaat?
Hieronder lees je een handig ezelsbruggetje.
En heeft het veranderen van de klok invloed op jouw ritme of op dat van je kinderen?
Ook hebben we nog eens even opgezocht waarom de klok eigenlijk vooruit en achteruit gezet wordt.

Ezelsbruggetje
Wij wisten vaak niet of de klok een uur vooruit of achteruit gezet moest worden.
Een handig ezelsbruggetje is om te onthouden dat in het VOORjaar de klok VOORuit gezet wordt.
In het najaar gaat de klok een uur achteruit.
Sinds we dit weten vergeten we het eigenlijk nooit meer.

Klok terug zetten 2016

Zomertijd en wintertijd
In 1916 werd er voor het eerst gebruik van de zomertijd gemaakt door de Duitsers, tot in de tweede wereldoorlog.
In 1977 werd in Nederland de zomertijd weer opnieuw ingevoerd.
De wintertijd is eigenlijk de ‘echte’ tijd maar in de Europese Unie gaat in het laatste weekend van maart de zomertijd in. De wintertijd gaat altijd in het laatste weekend van oktober in.

Waarom wordt de klok verzet?
In de zomer is het zo vroeg licht dat de meeste mensen nog slapen. Door de klok te verzetten lijkt het alsof de zon later opkomt én ’s avonds later ondergaat. Je maakt dus ‘beter’ gebruik van het licht en het idee achter de zomertijd was dat het gunstiger zou zijn voor het gebruik van elektrisch licht. Tegenwoordig blijkt dat dit idee omstreden is.

Klok terug zetten 2016

Uit je ritme?
Soms hoor ik mensen praten over het vooruit of achteruit zetten van de klok en de invloed die het heeft op hun ritme. Of op het ritme van hun kinderen.
Ze vertellen dat zijzelf of hun kinderen enkele dagen last hebben van vroeg wakker worden of moeilijk in slaap komen.
Wij hebben er met onze kinderen nooit last van gehad (afkloppen). Als de klok een uur teruggaat dan leggen we de kinderen hooguit een half uurtje later in bed. Ze merken er niet veel van, we zeggen er ook niet veel over. In de zomer is het natuurlijk langer licht buiten maar met moeilijker in slaap komen valt het dan reuze mee.
Ik heb in de wintertijd wel een klein beetje ‘last’ van het feit dat er minder daglicht is. Ik heb er ook moeite mee om ’s morgens in het donker op pad te gaan en ’s avonds in het donker weer thuis te komen. Geef mij maar de lente en zomertijd, dit ondanks het uurtje langer weekend als de wintertijd ingaat.

Klok terug zetten 2016

Herinnering
Wij herinneren ons vooral de maanden waarin het langer licht was buiten en we heerlijk lang buiten speelden.
Als de klok dan weer een uur achteruit ging was het vroeger donker buiten en dan vonden het we het ook weer leuk om het gezellig binnen te maken.
Dit merken we ook aan onze eigen kinderen en dat is leuk om te zien.

Hebben jullie, of jullie kinderen, last van het ritme bij het verzetten van de klok?
Vinden jullie de zomertijd fijner of de wintertijd? 

Oh ik heb zo’n haast!

Oh ik heb zo'n haast!

Oh ik heb zo’n haast!
Wie herkent het?
Nog even snel dit doen, nog even snel daar heen.
Snel naar mijn werk, snel terug naar huis.
Koffie doen? Ja, oké, maar even snel dan want Oh ik heb zo’n haast!
Want we moeten allemaal zoveel en willen ook nog vanalles.

Gejaagd, gehaast, gestrest
We hebben het allemaal druk tegenwoordig en de tijd raast voorbij.
Veel van wat we doen gaat snel, gehaast en wellicht regelmatig met stress gepaard.
Het begint al in de ochtend zodra de wekker gaat. Je springt het bed uit want de kids moeten naar school en omdat je de avond van tevoren geen tijd hebt gehad moet je hun brood nog smeren en alles klaar maken voor de schooldag. Dus snel naar beneden, in de kleren schieten (trui achterstevoren en twee verschillende sokken) brood maken, gel in de haren van de kids smeren, zorgen dat broeken, truien en schoenen goed zitten en dat ritsen van broeken gesloten zijn. We roepen nog gehaast naar ze: ‘schiet nou op, treuzel niet zo’ want de kinderen zelf hebben blijkbaar totaal geen greintje last van gehaast zijn.

Of we rijden in de auto naar de plaats van bestemming. Zo snel mogelijk. We halen 5 auto’s in en zien tot onze verbazing dat diezelfde auto’s toch gewoon weer naast ons bij een stoplicht staan.

De trein halen?
Ik herken het, gejaagd zijn en haast hebben. Net zoals het konijn uit Alice in Wonderland rende ik met mijn klokje en riep ‘Oh ik heb zo’n haast!’ Ik kom te laat! Ik moet dit nog doen en dat nog doen.
Ook Diana kan erover meepraten. Zij was zo iemand die uit bed sprong alsof ze de trein moest halen.

Oh ik heb zo'n haast!

Niet sneller 
Beiden zijn we de laatste tijd toch wel redelijk “onthaast”. Want het komt erop neer dat je door te haasten meestal echt niet sneller bent. Wel meer gestrest. Sterker nog, door het haasten gaat er regelmatig ook nog van alles mis waardoor je nóg veel later bent of je vergeet de helft.
Ook ‘vergeet’ je vaak naar de fijne, mooie dingen te kijken, je raakt uiteindelijk oververmoeid, je lichaam staat continue onder een soort van hoogspanning en paraatheid met als gevolg op den duur allerlei klachten.
Tijd om daar iets in te veranderen. En dus deden we dat.

Geen tijd meer om te haasten
De kinderen staan ’s morgens met hun eigen wekker op en kleden zich meteen aan. Wij leggen hun kleren al klaar de avond van tevoren. Ze smeren zelf ’s avonds na het warm eten hun brood. Mooi, dat scheelt enorm. Dus eigenlijk hoeven we alleen maar op te staan, zelf aan te kleden en als we beneden zijn dan zijn de kids al voor de helft klaar. Even gel in de haren en staarten maken. Tanden poetsen kunnen ze zelf. Het is zoveel relaxter.
Als één van ons weer staat te vliegen (huh, hoe doe je dat? Ja…juist, dat kán dus niet) dan zegt de ander meestal iets in de trant van: ‘Lieffie, je gaat op die manier echt niet sneller, calm down’. En het werkt.
Als we bezig zijn, dan zijn we een stuk minder gejaagd en we nemen overdag echt de tijd om even te gaan zitten en gezellig een kopje koffie met elkaar te drinken. We hebben geen tijd meer om te haasten :-).

Tijd is kostbaar
Ons besef is zó groot dat tijd kostbaar is. En dat je alleen maar hier en NU bent. Hoe fijn en waardevol het is om de tijd die er is zo mooi en fijn mogelijk te besteden met dat wat er echt toe doet. Want door al dat gehaast en gejaag kun je dat nog wel eens uit het oog verliezen. Je kunt soms jezelf zelfs uit het oog verliezen. Veel lekkerder en ontspannender voelt het om, in plaats van jezelf en elkaar, de TIJD zo nu en dan eens uit het oog te verliezen en alleen maar in het moment te zijn. Wie herkent dat fijne gevoel?

Oh ik heb zo'n haast!

Lopen in eigen tempo met aandacht voor wat ertoe doet
We willen graag blijven zien en voelen wat ertoe doet. Dat voelt fijn. Alles zoveel mogelijk met aandacht te doen want we merken dat dat zoveel prettiger voelt, voor iedereen. We willen tijd hebben om mooie momenten te creëren en niet tijdens spitsuren rondrennen als kippen zonder koppen omdat het gewoon geen zin heeft. Probeer het maar eens uit: Doe een handeling gehaast, gejaagd en doe hem de keer erna gewoon in je eigen tempo. Je zult zien dat het verschil in tijd echt minimaal is. Zonde van de stress en haast-energie, toch?

Laat dat konijn van Alice in Wonderland maar lekker rennen, ik loop op mijn eigen tempo wel naar de hoedenmaker om lekker op mijn gemakje een kopje koffie te drinken. Proost.

Oh ik heb zo'n haast!

De tijd

De tijd en het nu

Het is de tijd waar ik, sinds ik samen ben met Diana, regelmatig tegenaan loop.
Ik besef meer dan ooit hoe kostbaar tijd is.
Ik hoor mensen wel eens zeggen: “tijd bestaat niet” en inderdaad, dat zal ook best maar tijd is nu eenmaal gecreëerd en iedereen en alles leeft volgens tijd. We staan bijvoorbeeld om 7 uur op omdat we om 8 uur op ons werk MOETEN zijn. We werken tot 5 uur. We eten rond 6 uur. De kinderen gaan om 8 uur naar bed. Om 00.00 uur (mooie tijd) gaan we zelf naar bed omdat een mens nu eenmaal moet slapen. Dus ik geloof dat we echt niet meer zonder tijd kunnen leven.

Meer lezen

%d bloggers liken dit: