Knikkeren

Knikkeren

Knikkers kopen
Een paar weken geleden waren we op een zondag samen met de kinderen op bezoek bij mijn vader. Die middag gingen we samen even een ijsje eten en een stukje wandelen. De kids zagen dat er een winkel open was en ze wilden er even kijken. Maar kids zouden geen kids zijn als ze ook niet iets wilden kopen. En hun oog viel op een potje knikkers! Yannick had een ronde verpakking met 30 knikkers en Senne vond een glazen pot met 40 knikkers erin. En in beide zat één grote knikker. Terug bij opa thuis wilden we ze knikkers eerlijk verdelen.
Toen we terug thuis waren wilden ze het meteen uit proberen. Raar idee eigenlijk dat onze kinderen nog nooit geknikkerd hadden. In de garage lag nog een geel plastic knikkerkuiltje. En daar gingen ze.
Het zien van die twee bracht het me gelijk terug naar mijn eigen jeugd toen ik zelf nog op de lagere school zat en echt heel erg veel knikkerde. Ik weet ook nog goed dat we vaak knikkers ruilden onder elkaar. Wat was ik trots op mijn eerste knikkerzak, gemaakt door mijn lieve tante. Met een elastiekje kon je de fluwelen zak aantrekken. Ik weet nog goed dat een vriendinnetje uit school vaak bij mij thuis kwam om te knikkeren en als ze dan weer terug naar huis ging met een hele volle knikkerzak, bijna een derde weer terug gaf aan mij omdat ze het zo sneu vond dat ik bijna alles verloren was. Hoe lief was dat. Dat vergeet je nooit meer.

Geschiedenis
Knikkeren bestaat al eeuwenlang. Het knikkerspel was al bekend in de oudheid . Zelfs al voor de jaartelling. Egyptische en Romeinse kinderen speelden al met knikkers. Knikkeren werd dus heel vroeger al veel gedaan en nu nog steeds .Vroeger maakten de mensen de knikkers zelf van klei, marmer, steen of van hout. In 1870 werden massaal klei knikkers geproduceerd en in 1890 kwamen in Duitsland (Lauscha) de eerste machines die glazen knikkers produceerden. Er zijn heel veel soorten knikkerspelletjes, en allen met een specifiek doel en regels. En nog steeds zijn knikkers razend populair bij kinderen over de gehele wereld. En niet alleen bij kinderen, wereldwijd zijn er nu veel volwassenen die knikkers verzamelen. Klik op de foto om te zien hoe kinderen in 1940 knikkerden.

Knikkeren

Knikkeren voor binnen en buiten
Knikkeren word het meeste buiten gedaan, maar er zijn ook speciale Plastic knikkerpotjes waardoor je toch de mogelijkheid hebt om binnen te kunnen knikkeren. Voor buiten zijn er diverse mogelijkheden. In een holletje van een lantaarn paal, een stoeptegel waar een stukje uit was, buiten een kuiltje graven in de grond waar de knikkers in kunnen rollen, of in speciale knikkertegels ergens op het schoolplein. Het simpele kuiltje wat kinderen zelf creeren blijft wel toch wel de klassieker.

Knikkeren

Namen van de knikkers
In de loop der jaren zijn er verschillende formaten knikkers ontwikkeld en ze hebben ook allemaal een eigen naam. Hieronder zie een een greep uit de namen van verschillende knikkers. Herken jij ze nog?
1-teller,15-teller,100-teller, bonken,­ super bonker, mega bonken, guppies, kattenoogjes, parel knikkers, oliebonkers, Chinezen,spikkels, looiers, kogel, porseleintjes, mini’s, smurfen, turtles, walvis of gewoontje, een oogje of uppies, hemelblauwtje,Glow in the dark of Spookknikker, papegaai, witje, witte tijger, kattenoog, tornado, stuiter en nog vele andere namen.
Elke knikker heeft een bepaalde waarde en zijn eigen populariteit.

Knikkerzak
Er bestaan heel veel soorten knikkerzakken; de meest simpele is het washandje met een koordje erdoor. De creatieveling zal vast wel eens een knikkerzak gehaakt hebben .
Maar ook zijn er vele soorten van stof, met koord of elastiek erin zodat je de zak goed kunt aantrekken en je knikkers veilig opgeborgen zitten. Tegenwoordig zie je ze in alle soorten en maten, zelfs knikkerzakken met je eigen naam erop .

Knikkeren

Knikkers is eeuwenoud en het verveelt nooit!
Heb jij vroeger veel geknikkerd en knikkeren jullie kinderen wel eens?

Herinneringen van toen

Herinneringen van toen
Links Diana rechts Ellis

Herinneringen van toen
Daar staan ze, op zolder. Twee dozen. Eén doos is van haar en de andere is van mij.
Haar doos is licht roze, zo licht dat het bijna gebleekt lijkt. Mijn doos is bruin.
Ik zet beide dozen naast elkaar en ga op mijn knieën ervoor zitten.
Het is haar doos die ik als eerste open.

Ik pak het eerste stapeltje eruit.
Foto’s van toen ze klein was. Ik schat een jaar of 8. Net zo oud als onze kinderen nu zijn.
Ik bekijk foto voor foto maar kan mijn blik steeds moeilijk afwenden van de foto die ik in mijn handen heb.
Ze heeft lang haar. Heel lang haar, tot op haar onderrug komt het. Af en toe zit er een foto in sepia kleur bij en daardoor kan ik zien dat ze midden blond haar heeft. Dat is wel grappig omdat ze nu heel donkerbruin haar heeft.
Ze staat op de foto met haar moeder, haar vader, een neefje, een oma en opa.
Dan zie ik de baby foto’s. Zij met haar moeder, op de arm, in een badje. En als ik goed naar dat kleine, lieve babygezichtje kijk dan zie ik dat zij het is. Hetzelfde mondje, dezelfde ogen.
Ook op de kinderfoto’s herken ik haar duidelijk. Weliswaar een boller gezicht dan nu, maar ik zie dat zij het is.
Er zijn foto’s waarop ik kan zien dat ze op haar moeder lijkt. Ze heeft duidelijke trekken van deze vrouw die ik helaas nooit echt heb leren kennen. En hoewel ik haar nooit heb leren kennen leeft ze nog steeds voort. In verhalen, in de dagboekjes die we gelezen hebben en op cassettebandjes met haar stem erop. Grapjes die zij vertelde in dat dagboekje en op die bandjes herhalen we hier regelmatig.

Herinneringen van toen
Links Diana en moeder. Rechts Ellis en moeder.

Ik blader verder door de foto’s. Ze wordt ouder. Ik zie jaren 80 kapsels en hippe kleren. Nou ja, hip voor die tijd dan :-).
Er komen veel mensen voorbij, ik ken ze niet allemaal. En veel katten. Vakanties, de kermis en ga zo maar door.

Begin jaren 80 ben ik zelf geboren. Misschien wel terwijl zij op de kermis liep. Of op vakantie was. Een gek idee is dat eigenlijk.
Ik pak mijn eigen doos erbij. Mijn foto’s zitten in albums dus ik kan redelijk op volgorde kijken.
Ik zie een baby die zo klein is dat de knieën van het pakje dat ze aanheeft bij haar voetjes uitkomen. Ik zie foto’s van 4 generaties, nog meer opa’s en oma’s, een nieuw huis, zwembadjes en fietsjes.
Mijn haar was niet lang. Nee, juist kort. Pas later was het lang, maar nooit tot op mijn onderrug. Dat wenste ik wel vaak, maar het is nooit gelukt om ze zo lang te laten groeien.

Herinneringen van toen
Links Diana. Rechts Ellis.

Ik begin foto’s van haar en van mij bij elkaar te leggen. Naast elkaar en onder elkaar.
Ik zoek een foto van haar waarop ze ongeveer even oud is als ik op een foto van mezelf.
En wat ik zie zijn leuke gelijkenissen.
Zij en ik, alsof tijd niet bestaat.
We delen hier enkele momenten met jullie. Diana staat links op de foto’s en ik rechts.

Herinneringen van toen Herinneringen van toen

Herinneringen van toen Foto's uit de oude doos
Herinneringen van toen  Herinneringen van toen

If it’s meant to be it will find it’s way

Herinneringen van toen

Pippi Langkous

Pippi langkous

Toen ik deze week op Facebook enkele Pippi Langkous kostuums voorbij zag komen, ging ik in gedachten even terug in de tijd. Ik (Diana) zag mezelf weer zitten voor de tv kijkend naar de tv serie van Pippi Langkous. Wat vond ik het geweldig.
Zelf had ik heel erg lang haar in die tijd en ik weet nog goed dat mijn moeder mijn haren vlocht, er ijzerdraad door deed en ik als een echte Pippi Langkous naar school ging tijdens het schoolcarnaval. Jammer dat ik er geen foto meer van heb.

Pippi Langkous wie was ze eigenlijk?

Pippi langkous

Het stoere, roodharige meisje vol sproeten en grappige vlechten met enorme schoenen die met haar aapje en paard woonde in Villa Kakelbont. Wie was er nou niet jaloers op het vrije leventje van Pippi en haar vrienden Tommy en Annika? Haar vader voer op zee en haar moeder “woonde” in de hemel. Pippi had een heerlijk leven, betaalde altijd met goudstukken, was super sterk, en had mega superkrachten. Ze is ook wel eens eenzaam en zou graag brieven willen ontvangen. Dat doet ze door een brief aan haar zelf te schrijven en deze dan te laten bezorgen en zelf te lezen met veel verbazing . Ze ging niet naar school maar wist toch heel erg veel. Pippi heeft echt lak aan autoriteit. Voor haar is iedereen gelijk. Pippi was tegendraads, eigenzinnig, creatief, heel zelfstandig, onafhankelijk en nooit bang. Ze zag in alles een avontuur. Ze maakte van elke dag een feestje. Bij Pippi was niets onmogelijk. Ze deed alleen wat ze echt leuk vond!

Wat doet en kan Pippi zoal:
-Ze kan haar eigen paard boven haar hoofd tillen
-Ze kan boeven verjagen
-Ze maakt zelf een vliegtuig en vliegt ermee naar Taka-Tuka-Land
-Ze vliegt in een luchtballon
-Ze bindt borstels onder haar voeten om de keuken te schrobben
-Ze doet superlijm aan haar handen en voeten en liep ondersteboven haar  huis
-Ze eet Spaggetie met haar handen en knipt het door met een schaar
– Pippi heeft een echte limonadeboom

Twee maal drie is vier, wiedewiedewiet en twee is negen. ‘k Richt de wereld in wiedewiede naar mijn eigen zin.
Hai  Pippi Langkous, tollahé, tollahé, tollahopsasa.Hai  Pippi Langkous, die doet haar eigen zin.

Hoe Pippi Langkous is ontstaan
Astrid Lindgren (de auteur) verzon fantastische verhalen voor haar dochter Karin die zo goed in de smaak vielen dat ze besloot ze op te schrijven en voor publicatie aan te bieden.
Het eerste boek over Pippi Langkous werd gepubliceerd in 1945 .

Karin Inger Monica Nilsson werd geboren op 4 mei 1959. Als kind werd ze wereldberoemd door haar hoofdrol in de televisieserie Pippi Langkous, naar de verhalen van Astrid Lindgren. Pippi’s avonturen waren op tv te volgen van 1969 tot 1973 maar worden tot nu toe nog steeds wereldwijd herhaald.

Pippi langkous nu

Ook zijn er nog  vier films uitgebracht. Pippi Langkous (1969), Pippi gaat van boord (1969), Pippi in Taka-Tuka Land (1970) en Pippi zet de boel op stelten (1970).
Mischien leuk om te weten de volledige naam van Pippi is Pippilotta Viktualia Rullgardina Krusmynta Efraimsdotter Långstrump.

Pippi Langkous was voor velen een heldin.
En Pippi had haar eigen Pippi Logica.
Pippi langkous
Mooie Pippi Quote : Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan.
Ik gun ieder kind, ieder mens en mezelf een beetje Pippi eigenschappen om het leven wat makkelijker te maken.
Er zitten heel veel wijze lessen in de afleveringen van Pippi langkous. Denk maar eens goed terug.
Wat heb jij van Pippi geleerd? En weet je nog hoe het paard van Pippi heet?
%d bloggers liken dit: