Brief aan mijn oudere ik

Brief aan mijn oudere ik

Er is een periode geweest waarin mijn hart behoorlijk riep maar ik niet de kant van mijn hart op kon gaan.
In die periode zag ik mijzelf wel eens staan als oud vrouwtje, starend uit een raam met een kop koffie in haar beverige handen. Haar blik staart doelloos naar buiten en ze denkt aan vroegere tijden, met pijn in haar hart dat ze nooit heeft kunnen volgen. Hoe zou het zijn geweest als het wel had gekund? Hoe zou haar leven dan gelopen zijn? Ze zal er nooit meer antwoord op krijgen. Het leven was gelopen zoals het liep, met altijd een stuk van haar hart waar een schaduw overheen lag.

Gelukkig keerde het tij en kwam er een dag waarop ik mijn hart wél kon volgen. Dwars door alles heen. Dus het beeld van deze oude versie van mezelf is verdwenen.
Hoe zie ik haar nu en wat zou ik tegen haar willen zeggen?
Een brief aan mijn oudere ik.

Lieve vrouw,

Een leven geleefd, sta je nu hier. 85 jaren zijn verstreken en ik weet dat als je aan deze jaren terug denkt dat er een gelukzalige glimlach op je gezicht verschijnt.
Je hebt geleefd, gelachen en gedroomd. Je had wensen waarvan sommige werkelijkheid werden, andere bleven bij dromen. Maar het belangrijkste van alles, je hebt je hart gevolgd op een moment waarvan je dacht dat het nooit meer mogelijk was. Je veranderde je hele leven en ervoer wat échte liefde is, en wat nu écht belangrijk is een leven. Wat is een mooier geschenk dan dat.

Je hebt ervaren wat angsten zijn en hoe diep die kunnen gaan. Je weet wat verdriet en pijn is, wat verlies is en wat schuldgevoel is. Maar je weet ook hoe je hierdoor gegroeid bent. Vanbinnen.
Soms maakte je keuzes waar je later spijt van had. Soms zei je woorden die niet zo bedoeld waren.
Maar jij weet dat je nooit een verkeerde intentie gehad hebt. Je deed nooit iets om gemeen te zijn, of om hard te zijn. Dat zit gewoon niet in je. Want jij met je eigen enorme gevoeligheid kunt niet ongevoelig zijn voor anderen. Vaak handelde je uit angst, machteloosheid of uit radeloosheid. Vaak kon je geen woorden geven aan het vele voelen vanbinnen.
Soms dacht je dat je je eigen weg even kwijt was. Dan wist je niet meer waar je naartoe wilde.

Je leerde kwetsbaar zijn, vertrouwen te hebben en te geloven.
Je leerde lief te hebben en liefde te ontvangen. Je kon lachen, dansen, genieten.
Je maakte prachtige reizen waarin je zoveel moois zag. En minder mooie dingen. Waarin je bergen beklom en diepe dalen zag. Maar alles nam je tot je als zijnde een groeiproces. Je wilde jezelf ontdekken, leren kennen. Je stond open om jezelf te voelen en handelen vanuit je gevoel van liefde dat zo intens in je aanwezig was.
De wereld was voor jou intens. Vaak hard, soms zwaar te dragen, maar vaak ook zo mooi, zo vol kleur en licht en liefde.

Je hebt je kinderen liefgehad en groot gebracht. Je hebt kleinkinderen zien opgroeien. En je bent zó gelukkig samen geweest met de grootste liefde voor jou. Jullie hadden intense jaren, maar prachtige jaren. Doorstonden samen werkelijk alles en stonden samen zo ontzettend sterk. Jullie lieten zien wat liefde is en jullie hebben zo veel mensen weten te helpen en steunen.
Kijk jezelf maar eens staan. Je hebt het gedaan. Jouw leven geleefd. Voor jezelf en samen met anderen.
De wereld werd een beetje mooier door jou. Want de wereld mooier maken begint nu eenmaal bij jezelf.
Als er liefde in je hart aanwezig is dan verspreid je liefde.
Je ziet nu, op jouw leeftijd, dat alles waar je je ooit zoveel zorgen om maakte zoals financiën, huis, werk, kinderen, gezondheid, allemaal uiteindelijk goed is gekomen.
En zo is het goed. Zo is het mooi. Wees dankbaar voor jouw leven.

Liefs,
je jongere versie
(die nog steeds veel te doen en te ervaren heeft, en dat is maar goed ook).

blog handtekening
Tekening gemaakt door Diana Cornelissen.

Ontspanning en innerlijke rust

Ontspanning en innerlijke rust

Moeilijk kunnen ontspannen
Vaak benoem ik het. Nog vaker voel ik het. Namelijk dat ik heel moeilijk écht ontspannen kan zijn en nog moeilijker innerlijke rust kan vinden.
Ik heb al van alles geprobeerd. Maar nooit ben ik echt volledig ontspannen en is mijn hoofd leeg. Zelfs op vakantie kost het me moeite om echt te ontspannen. Het is net alsof ik pas enigszins ontspannen ben als we alweer bijna naar huis gaan.

Ik ken het wel, uit het verleden. Jaren terug ging ik wel eens in Oostenrijk op vakantie. Dan wandelde ik een flink stuk de bergen in en opeens verstomden alle geluiden. Je hoorde alleen nog maar de vogels, krekels en een verloren vliegtuig in de verte. Stilte, zou je kunnen zeggen. En dan kon ik weleens gaan zitten en voelde ik de rust voor een moment over me neerdalen. Maar nooit voor lang want ik had dan ook alweer snel het gevoel dat ik door moest lopen omdat ik nog kilometers moest.
Ik ben ook regelmatig in de Notre Dame in Parijs geweest. Ik ben niet katholiek or what so ever maar als ik daar ging zitten voelde ik ook een soort van rust over me neerdalen.

Ontspanning en innerlijke rust

Ontspanning
Als je ontspannen bent dan stopt alle spanning. Dat klinkt best simpel.
Maar hoe stop je alle spanning?
Hoe ontspannen jullie?
Ik leer steeds vaker denken: alles is goed zoals het is. En dan ervaar ik voor heel even een glimp van een stukje rust. Is het dat dan? Accepteren zoals alles is en loslaten? Ademen?
Ik geloof zeker dat als je écht kunt ontspannen dat je dan beter in je vel zit, minder snel stress ervaart en wellicht ook makkelijker of anders kunt reageren op gebeurtenissen.

Innerlijke rust
Zolang je last hebt van spanningen, en dus niet ontspannen bent, zul je ook geen innerlijke rust ervaren.
Maar wat is innerlijke rust precies?
Het gevoel van rust en kalmte in jezelf. Het gevoel dat alles goed is zoals het is, meevaren met de stroom van het leven. Vanuit innerlijke rust kan ik me voorstellen dat je het helderste ziet en voelt.
Ervaren jullie innerlijke rust? En op welke manier?

Ontspanning en innerlijke rust zullen er waarschijnlijk voor zorgen dat je makkelijker in het leven staat. Dat je je goed voelt, fit en minder snel last hebt van stress. Ik kan me voorstellen dat je vanuit ontspanning en rust ook meer ruimte hebt om positief te denken en positief te zijn.
Vanuit stress, gejaagdheid en een hoofd vol gedachten lukt dit meestal minder goed.

Ontspanning en innerlijke rust

Enkele tips
Ik zocht enkele tips op om beter te ontspannen:

  • Het besef dat je altijd vrij bent om innerlijke rust te ervaren.
    Je hebt altijd de keuze om je even “los” te maken van alles om je heen. Om het te zien als iets wat zich buiten jezelf afspeelt.
  • Meditatie
    Ik heb zelf altijd moeite om te mediteren maar voor veel mensen werkt het wel. Een meditatie en een visualisatie en ze zijn compleet ontspannen. Mooi muziekje erbij en eventueel een rustige stem die je naar andere oorden begeleid.
  • Mindfulness
    Heel erg in trek in deze tijd geloof ik. De kunst van het genieten van het hier en nu, wordt het wel genoemd. Je kunt er in dit boek meer over lezen en oefenen.
  • Ademen door je buik. Je lichaam krijgt dan meer zuurstof en je hersenen een teken dat er niets aan de hand is. Zeker in een stressvolle situatie is dit een goede oefening.
  • Het leven vaker accepteren zoals het is.
    En dan bedoel ik de dingen die gebeuren en waar je toch niks meer aan kunt veranderen. Makkelijk gezegd, maar ik zelf probeer dit wel steeds vaker.
  • Elke dag een moment creëren waarin je niks hoeft. Gewoon even koffie drinken en niks doen bijvoorbeeld, behalve je koffie drinken.
    Doe iets waar je zin in hebt. Dingen die je fijn vind. Al is het maar 1 dingetje per dag. Wees lief voor jezelf.

    Ontspanning en innerlijke rust

En verder kan een boek lezen, muziek luisteren, kleuren of knutselen ook helpen. Doe iets wat je fijn vind en doe het in het hier en NU. Dat laatste is voor mij in ieder geval echt iets om bewust van te worden want ik kan van alles doen om te ontspannen, zolang ik niet met mijn hoofd in het hier en NU ben lukt het me niet.

Geef je eraan over, omdat het mag en omdat het kan
Ik blijf het moeilijk vinden, vooral in de drukte van alledag. Soms wil ik zo graag even rust en hoe meer ik het wil hoe moeilijker het wordt om mijn draai te vinden. Misschien gun ik het mezelf te weinig of durf ik me er niet goed aan over te geven.
De grootste tip aan mijzelf is wellicht: geef je er aan over, omdat het mag en kan.

Ontspanning en innerlijke rust

blog handtekening

Trots op haar

Trots

Toen ik haar leerde kennen was zij altijd in beweging.
En hoe meer ik bij haar was hoe meer ik zag dat ze zich enorm op liet slokken door alles om haar heen.
De wekker gaat. Ze springt uit bed, gejaagd. Kleedt zich aan, rent naar beneden om drie blaffende honden in bedwang te houden die alleen maar erger gaan blaffen en rondrennen vanaf het moment dat ze beneden is.
Zorgt dat ze haar zoon aankleedt, zijn eten maakt zodat hij klaar is om naar school te gaan.
Daarna vliegt ze naar de jumbo voor die ene fles chocomel die op is.
Ze komt terug met twee tassen vol boodschappen die ze als een speer opruimt. Alsof ze altijd haast heeft.

Meer lezen

%d bloggers liken dit: