Ontbijtmoeders

Ontbijtmoeders

Het is maandagochtend en de wekker gaat. Je springt meteen uit bed, trekt op de badkamer je kleren aan en gaat beneden de tafel dekken. Vijf borden, beleg, brood, melk. Zo gezellig. Tien minuten later komen de kids naar beneden en nemen plaats aan tafel waar uitgebreid, en toch ook een beetje snel, ontbeten wordt. Drinken wordt ingeschonken en er wordt volop gepraat zo in de vroege uurtjes.
Een half uur later is iedereen naar school vertrokken en zit je aan de keukentafel te kijken naar de overblijfselen van de bedrijvigheid die er zojuist nog was.

Moederdag

Ontbijtmoeders
Ken je dit beeld? Mooi! Want we zien het weleens, op tv of zo, en het ziet er super gezellig uit.
Maar zo gaat het hier dus niet in de ochtenduren.
Ja, wij bekennen, we zijn géén doordeweekse Ontbijtmoeders.
Schuldig aan snelle ochtendrituelen met redelijk wat zelfstandigheid.

Onze ochtenden
Of beter gezegd, de ochtenden  van de kinderen. Want de ochtend is niet zo van ons, zeg maar.
De wekker van de kinderen gaat om 07.24 uur, om precies te zijn.
Ze staan op en kleden zich aan met de kleren die wij de avond van tevoren al hebben klaargelegd (dat dan weer wel). Tegen de tijd dat zij naar beneden gaan staan wij op en kleden ons aan.
Als we beneden komen zijn de kinderen al aan het ontbijten. Want hun brood hebben ze de avond ervoor klaar gemaakt. Ook het brood voor school. Dat doen we altijd na het avondeten en het is een vast ritueel geworden. 
Ze gaan hun tanden poetsen, pakken hun spullen en als er nog tijd over is valt er nog wel wat te kletsen. De jongste is ergens in de tussentijd ook meestal wel wakker geworden en als hij naar de peuterspeelzaal moet hebben we de handjes wel vol. Dan is de zelfstandigheid van de twee oudsten wel zo fijn. Rond 08.00 uur is het tijd om de deur uit te gaan voor allemaal.

Ontbijtmoeders

En de kinderen zelf?
Die vinden het wel best zo. Want echt veel vroeger opstaan vinden ze ook niet zo fijn, zeker niet nu het zo koud is.
Ze zijn gewend hoe het nu gaat en met z’n 2-en hebben ze het ook in de ochtend wel leuk. Gezelliger dan met mij erbij waarschijnlijk 😉
Bovendien zijn ze op de een of andere manier altijd sneller als wij niet in de buurt zijn. Zijn wij er wel dan ‘vergeten’ ze opeens van alles of gaat het in slow motion. Hoe zou dat toch komen?

Weekenden
In de weekenden maken we het wel weer goed hoor. Want dan ontbijten we wel heel uitgebreid aan tafel met warme broodjes en soms een eitje en noem maar op.
Trouwens, ook op woensdagmiddag als ze uit school komen lunchen we uitgebreid.
En die momenten vinden de kinderen heel erg gezellig. Ze kijken uit naar ontbijtjes in het weekend.
Wij ook. Want die zijn íets later en iets relaxter met veel meer tijd.

Ontbijtmoeders

Ochtendmensen
We zijn dus geen ochtendmensen.
Ik ben dat sowieso nooit geweest. Een echt avondmens. Soms niet zo handig maar hoe hard ik het in het verleden ook geprobeerd heb, het is nooit wat geworden met die ochtenden. En in de afgelopen 2 jaar is dat eigenlijk alleen maar erger geworden.
Ik zou ze het liefste ook zonder al teveel herrie willen doorstaan (lees: gewoon helemaal overslaan), maar dat is nog niet zo gemakkelijk.
Vroeger opstaan is een optie, maar hee nog vroeger?!
Hoe dan ook, we horen niemand klagen, ook al zijn er geen uitgebreide ontbijtmomenten. Die halen we wel in de weekenden in samen met nog vele andere dingen die we wél doen :-).

Moederdag

Zijn jullie ochtend of avondmensen? En ontbijten jullie ’s morgens uitgebreid met de kinderen op schooldagen? (o jee, vast wel ;-)).

Diana is jarig

Diana is jarig
Diana is vandaag jarig. En dat feestje wilde ik even delen op de blog. Voor de gezelligheid.
Drinken jullie een kopje koffie mee? En wie wil er een stukje Limburgse vlaai?

Verjaardag vieren
We vierden Diana’s verjaardag afgelopen weekend al met vrienden en familie.
Het was erg gezellig. Lekker eten, drinken en natuurlijk Limburgse vlaai.
Diana kreeg geweldig mooie cadeaus die haar tot tranen toe roerden.
Een wandbord voor aan onze muur, helemaal zelf gemaakt door vrienden. Hij is ontzettend mooi.
En een geweldig uitje naar The Lion King in januari.

Diana is jarig

Vandaag écht jarig
En vandaag is ze dan echt jarig. Vanmorgen werd ze al toegezongen door de kids. En die hadden samen met mij een originele “verjaardagskaart” gemaakt. Een kaart in de vorm van een krijtbordje. Kijk maar op de foto. Ook hadden de kinderen tekeningen gemaakt.
Vanmiddag vieren we met de kinderen alles nog eens dunnetjes over. Een stukje taart, cadeautjes van de kinderen en ook ik heb nog een cadeautje. Ik zal de foto daarvan later aan deze blog toevoegen dus voor wie nieuwsgierig is, hou het in de gaten!

Diana is jarig

Dankbaar
En ik ben vooral heel dankbaar en blij dat we ook deze verjaardag weer samen mogen vieren.
Gefeliciteerd lieffie! Lofjoe! Op naar nog heel veel mooie jaren samen.
Hier nog een leuke foto van Diana als klein meisje. 15 jaar geleden, zegt ze. Maar dat geloven we nou net weer niet ;-).

Diana is jarig

Hier kun je de blog lezen die Diana vorig jaar zelf schreef over haar verjaardag.

Twee vrouwen in huis

Twee vrouwen in huis

Twee vrouwen in huis
Het mag duidelijk zijn, we wonen met twee vrouwen in huis.
En dat heeft veel voordelen, vinden wij ;-), maar soms gaan de dingen toch nét even anders, waar we vervolgens zelf best om kunnen lachen.

Boren
Oké, tot voor kort wist ik niet eens welke boor ik op de boormachine moest bevestigen. Laat staan dat ik wist dat je verschillende soorten had. Maar die info heb ik gevraagd en ik heb geleerd om te boren.
Maar boort mijn vader dan gaat dat in één keer goed. Boren wij dan ontstaat er bijvoorbeeld het volgende scenario:
Ik hou de boormachine omhoog en krijg lamme armen. Diana staat klaar met de stofzuiger. Ik boor. En Diana houdt fanatiek de stofzuiger onder de boormachine om er vervolgens, als ik klaar ben met boren, achter te komen dat de stofzuiger niet aan staat.

Tuin
We kunnen best goed zelf in de tuin werken. En hebben ook veel gereedschap. Dat ligt mooi op een schapje in de schuur. Een schepje kan ik nog wel handelen. Maar wat is nou wat en waarvoor precies? En dan de snoeimachine, ik heb geen idee hoe het ding werkt. Dus op het moment dat ik een poging waag ben ik gauw klaar en wacht toch maar weer totdat iemand een keer komt die het kan uitleggen. De grasmaaier is overigens geen probleem.

Twee vrouwen in huis

Zolder
Ja, dat is een puntje. Want hoewel de zolder best zelf kunnen opruimen en ook nog wel wat kunnen decoreren kunnen we geen muren stucen en dat is jammer. Ook gipsplaten tegen het plafond bevestigen kunnen we niet. Daar ontbreekt toch echt kennis, handigheid en kracht.

Auto
We kunnen autorijden. We kunnen koelvloeistof en ruitenvloeistof bijvullen en motorolie ook nog wel (geleerd van de overbuurman). Maar voor de rest weten we gewoon he-le-maal niks van auto’s. Dus als daar iets mee is dan is er wel een lichtelijke paniek in de tent ;-).

Klusjes
We kunnen echt wel veel zelf. Maar sommige dingen duren gewoon wat langer omdat we meer tijd nodig hebben om te kijken hoe het nu eigenlijk in elkaar steekt. Zoals een fietspomp oppompen met een pomp die heel modern is en we nooit gebruikt hebben. Banden plakken, muren verven, kasten en rekjes in elkaar zetten, we kunnen het allemaal. Behalve als er kracht voor nodig is. Als iets echt zwaar is dan lukt het moeilijker of eigenlijk niet en dus staat een zware stoel die naar boven moet soms wekenlang beneden.

Enge dingen
We zijn niet zo snel bang, maar soms wel helden op sokken.
En als er echt iets aan de hand is waar we bang voor zijn dan roepen we toch maar gauw de hulp in van een van de sterke mannen uit onze straat ;-). Bij een grote spin bijvoorbeeld. Nee, grapje, dat regelt Diana meestal toch wel.
Maar muizen dat is een ander verhaal. Zo hadden wij afgelopen winter last van muizen in de garage. Ik heb niks tegen muizen op zich maar als ze de spullen in de garage verbouwen vind ik het echt minder fijn. Maar Diana vind de muizen zielig dus ik kan niet anders dan elke dag de garage deur open doen en roepen: ‘muisjes, komen jullie er alsjeblieft uit?’
Laatst zaten we in de tuin en er rende een muisje voorbij. Ik trek mijn benen omhoog en Diana gaat op zoek, wat best wel hilarische beelden oplevert.

Twee vrouwen in huis

Gezellig samen
Wat emoties betreft snappen we elkaar helemaal. Die taal is hetzelfde. En dat is mooi.
Verder kunnen we samen doen met kleren en sokken. Heel handig.
We vinden het leuk om samen te shoppen (op de paskamers na), samen te kletsen en te praten, we houden allebei niet van voetbal dus dat scheelt. We kunnen samen naar jankfilms kijken en naar all you need is love. We kunnen de muur roze verven of paars want dat vinden we allebei leuk. We maken allebei de kaarsjes ’s avonds aan en een wierookje. En we gooien onze sokken IN de wasmand.
We hebben het gewoon hartstikke gezellig samen, en daar gaat het om.

%d bloggers liken dit: