Twee miljoen knuffels

Twee miljoen knuffels

Van 1 naar 2 miljoen
Toen onze kinderen geboren werden begon het met 1 knuffeltje. Zo’n knuffeltje waar ze mee sliepen. Steeds dezelfde. Heel lief. En overzichtelijk.
We weten niet precies hoe het gekomen is maar tegenwoordig liggen de bedden van de twee oudsten helemaal vol met een stuk of twee miljoen knuffels.
En het allermooiste is: als ze iets willen hebben voor Sinterklaas of Kerst of een verjaardag dan is het vaak een knuffel!

Twee miljoen knuffels

Onze eigen knuffelgeschiedenis
Diana had toen ze klein was alleen een beer met een pootje eraf (zielig he hihi) een jongenspop en een babypop. Verder had ze niet veel knuffels in bed.
Ik had wel knuffels in bed. Niet zoveel dat ik zelf niet meer kon liggen, maar ik had er wel een paar.
Helaas had ik eczeem en moesten al mijn knuffels een hele lange tijd weg. En later had ik gewoon nog maar 1 knuffel in bed, een beer (die Senne nu overigens in haar bed heeft liggen, bovenop de rest van de berg knuffels).

Nét die ene knuffel kwijt
Maar onze kinderen hebben zóveel knuffels dat we hen zelf moeten zoeken als ze in bed liggen. We begrijpen niet hoe het mogelijk is dat ze uberhaupt nog kunnen liggen. Of niet uit bed vallen.
En regelmatig zijn ze nét die ene knuffel kwijt. Ze lijken dan geen andere knuffels meer te hebben (ze zien de berg die in hun bed ligt vast opeens niet meer) en de wereld vergaat bijna als die ene knuffel niet gevonden wordt. Een week later verdwijnt diezelfde knuffel weer in een hoek van het bed en hebben ze weer een andere favoriet.

Twee miljoen knuffels Twee miljoen knuffels

Knuffels hebben betekenis 
Ook merken we dat knuffels betekenis kunnen hebben. We zien bij de kinderen dat ze een knuffel pakken als ze boos of verdrietig zijn. Of als ze moeite hebben met slapen. Senne heeft vorig jaar een zorgenvriendje gekregen, een knuffeltje waar je je zorgen in kunt stoppen in de vorm van een briefje. Dit knuffeltje heeft ze altijd vast in bed.
Ook moest ze laatst een moedervlek weg laten halen en ze nam mooi een knuffeltje mee. We merkten dat ze daar steun in vond.
We denken er maar niet aan om knuffels weg te pakken want we merken dat ze stuk voor stuk een betekenis hebben. En een naam. En een plaats in bed.
Wel hebben de kinderen een doos op hun kamer staan waar we enkele knuffels in opruimen. En dan wisselen ze regelmatig zelf hun knuffels om. Dit gaat goed.

Ondanks dat wij door de knuffels de kinderen soms niet meer zien, hebben zij er plezier van.

Hadden jullie vroeger veel knuffels? 
En jullie kinderen?

Twee miljoen knuffels

 

Moeilijke gesprekken

Moeilijke gesprekken

Moeilijke gesprekken
Iedereen maakt het weleens mee; een gesprek dat je moet voeren en waar je tegenop ziet.
Waarvan je het moeilijk vind om datgene te zeggen wat je wilt zeggen, of om voor jezelf op te komen.
Gesprekken met mensen die een bepaald gevoel bij je oproepen. Een gevoel dat niet altijd even prettig voelt.
Soms kijk je er al dagen tegenop. Soms maakt het je bang. Je gedachten nemen een loopje met je en angst en/of onzekerheid kunnen de kop op steken.

De dag van het gesprek
En dan is de dag van het gesprek aangebroken. Je gaat erheen met een knoop in je maag.
Dat gevoel is een gevoel wat ik zelf heel moeilijk vind en maar moeilijk kan uitschakelen. Ik kan er zó tegenop zien en in een heel enkel geval echt ontzettend angstig van worden. Of onzeker.

Waardoor komt dat?
In mijn geval door onzekerheid. Moeite hebben met datgene te verwoorden wat ik voor mijzelf eigenlijk wil, los van wat de ander daarvan vindt. Helemaal als de gesprekspartner voor mij een intimiderende houding aanneemt. Dat zegt wellicht het meeste over mijzelf.

Moeilijke gesprekken

Tips en hulpmiddeltjes
Ik las enkele tips om een moeilijk gesprek zo goed mogelijk aan te gaan.
Deze tips kun je hier lezen.
Bedenk bijvoorbeeld van tevoren wat je wél wilt. Je weet vaak heel goed wat je níet wilt maar om te verwoorden wat je wel wilt is een stuk lastiger. Vertel datgene wat je wil of wenst op een positieve manier.
Stel je de uitkomst van het gesprek voor. Visualiseer het. Raak vertrouwd met dat beeld.
Ben je bewust van je lichaamstaal en van je stem, je klank.
Bedenk ook een plan B. En ben je bewust van je eigen motivatie. Ga je voor je gelijk of voor je geluk?
Ben creatief in oplossingen zoeken.

Handige hulpzinnen in een gesprek zijn bijvoorbeeld deze:

  • Dit is voor nu wel even genoeg. Ik wil voor mezelf nu eerst eens even wat zaken op een rijtje zetten.
  • Oké ik kan voor nu wel met je meegaan, maar ik wil er nog even goed over nadenken. Ik kom er volgende week op terug.
  • Dus jij vindt…. Ik denk daar iets anders over.
  • Ik snap dat jij denkt dat …. Wat ik wel als bijzonder ervaar is….
  • Over het algemeen begrijpen we elkaar prima, werken we prima samen, maar op dit moment voel ik…

Vertrouwen
Voor mij zijn dit prima hulpmiddeltjes die ik zeker meeneem naar het volgende moeilijke gesprek dat er helaas wel aan zit te komen.
Verder probeer ik vooral in mijn eigen kracht te gaan staan. Mijn grenzen aan te geven en dat te zeggen wat ik wil zeggen. Bovendien wil ik mijn energie niet verliezen aan gedachten als: ‘wat als’ en aan het invullen van situaties en gebeurtenissen die nog niet eens hebben plaatsgevonden.
Heel vaak zie je ergens enorm tegenop, kost je dat bergen energie en achteraf bleek het wel mee te vallen.
Vertrouwen hebben, dat is voor mij belangrijk.

Hoe gaan jullie om met moeilijke gesprekken?

Moeilijke gesprekken

Reiki oefenen

Reiki oefenen

Reiki oefenen
Een week geleden is Diana begonnen met het oefenen van Reiki.
Ze kende het al want ze heeft jaren geleden haar certificaten gehaald voor Reiki 1 & 2 maar ze had het al zo lang niet meer gedaan en was onzeker of ze nog wel wist hoe het moest. Maar ervaring blijkt: ze weet het echt nog wel en ze doet het heel goed. En ik kan het weten want ze oefent op mij. Totaal geen straf, ik vind het ontzettend fijn.

Wat is Reiki?

Letterlijk vertaald vanuit het Japans betekent Reiki kracht van de zon.
Door middel van Reiki geef je jezelf en anderen energie.
Via bepaalde posities van de handen wordt de universele energie van de behandelaar doorgegeven.
Deze universele, helende energie werkt op lichamelijk, geestelijk, emotioneel en spiritueel niveau.
Reiki werkt als een zachte stroom die het natuurlijke vermogen van het lichaam activeert en het genezend proces ondersteunt en zorgt voor balans.
Overbodige blokkades, vaak ontstaan vanuit zelfbescherming, worden opgeruimd en losgemaakt. Reiki ontvangen en Reiki geven is heel ontspannend. Ja, óók voor de gever want het mooie van Reiki is dat de gever niet zijn of haar eigen energie gebruikt, maar als doorgeefluik fungeert voor universele energie.
Lees er hier meer over.

Reiki oefenen

Mijn ervaring
Liggend op de behandeltafel met een deken over me heen hoor ik de zachte klanken van de muziek.
Vanaf het eerste moment dat ik handen voel, voel ik ook de warmte stromen. Op sommige plekken meer dan op andere plekken. Ik voel me steeds meer ontspannen.
Als pijnlijke plekken behandeld worden voel ik een moment later de pijn een stuk minder worden.
Ik mag eerst op mijn rug liggen en Diana begint bij mijn schouders en hoofd. Ik vind dit gedeelte altijd erg prettig voelen.
Langzaam gaat ze naar beneden, middels verschillende posities van haar handen, totdat ze eindigt bij mijn voeten. Daarna mag ik me rustig omdraaien en behandelt ze de achterkant van het lichaam. Ook dit voelt weer erg prettig. De hele behandeling duurt ongeveer een uur. Als ze klaar is merk ik dat armen en benen ‘zwaar’ en dus ontspannen aanvoelen.
Ik kan het effect van de Reiki behandelingen goed merken, zowel op lichamelijk gebied als op geestelijk gebied. Ik heb 1 behandeling gehad waar heel wat tranen opkwamen en ik kon het niet tegenhouden. Maar het voelde als loslaten. Ik heb dat de dag erna nog gevoeld maar daarna voelde ik me een stuk lichter. Ik voel alles meer stromen.
Het is niet zweverig, het is alleen maar geweldig, ontspannend en heel fijn.
De handposities hoeven trouwens niet per sé op het lichaam geplaatst te worden, ze kunnen ook boven het lichaam gehouden worden. De energie stroomt vanzelf wel, en dat voel je.
Maar niet vergeten: veeeeel water drinken na een behandeling, ook de dagen erna nog. Dit voor een goede afvoer van afvalstoffen in je lichaam.

Doorgaan
Ik hoop echt dat Diana doorgaat met Reiki behandelingen geven. Niet alleen bij mij, maar bij veel andere mensen. Want wat zij kan met haar handen…geweldig. Ik ben trots en blij dat ze er weer mee begonnen is.

Hebben jullie ervaring met Reiki?

Drie aanraders van Reiki boeken!
Een leuk en begrijpelijk boekje voor kinderen is  Kiki tovert met reiki

Reiki oefenen    Reiki oefenen  Reiki oefenen

Vanzelfsprekendheid en dankbaarheid

Vanzelfsprekendheid en dankbaarheid

Vanzelfsprekendheid
Ook ik leefde jaren lang met veel vanzelfsprekendheden.
Het was zoals het was, het ging zoals het ging en ik ging erin mee.
Tot een jaar of 3 geleden. Toen was er opeens niks meer vanzelfsprekend. En ik ervoer dat je leven werkelijk binnen 1 minuut totaal anders kan lopen.

Hoe bewust?
Dit geldt natuurlijk niet voor iedereen maar hieronder een voorbeeld.
We staan ’s morgens op als de wekker gaat, steeds op hetzelfde tijdstip. We kleden ons aan, gaan onderweg naar ons werk. Komen ’s avonds thuis en gaan eten. Na het eten wassen we nog wat af en ploffen vervolgens op de bank. Pech dan als je om 21.00 uur in slaap valt en om 23.30 uur naar bed sjokt. We hebben een huis, een auto, een fiets, we hebben eten en drinken. We doen de dingen die we doen. Dag in en dag uit.
Maar hoe bewust doen we alles?

In grote en kleine dingen
Sinds de afgelopen 3 jaar heb ik steeds meer moeite met vanzelfsprekendheid. In grote dingen en in kleine dingen.
Hoezo elke dag een toetje na het eten? Dan wordt het vanzelfsprekend. Een enkele keer een toetje is veel meer bijzonder en dan is het niet zo een drama (vooral voor de kinderen) als het er een keer niet is want ook zij zien het als vanzelfsprekend. Het wordt een gewoonte.

Is het zo vanzelfsprekend dat we werk hebben, een huis, eten, speelgoed?
Voor mij voelt weinig meer vanzelfsprekend. Ik weet dat alles heel plotseling anders kan zijn. Daarmee wil ik niet zeggen dat ik in angst leef. Maar wel dat ik veel meer nadenk over dingen.
Ik ben dankbaar voor Diana. Elke dag opnieuw. Het voelt nooit vanzelfsprekend dat ze om me heen is, me vastpakt of naast me ligt als we gaan slapen. Voor elk moment ben ik dankbaar en ik voel er nog steeds evenveel bij als in het begin. Omdat het elke dag als nieuw voelt.
Ik ben dankbaar voor de kinderen. Dat ze gezond zijn, dat ze lachen. Ik ben dankbaar dat we een dak boven ons hoofd hebben, dat we genoeg eten en drinken hebben, dat mijn auto rijdt (dat ik überhaupt een auto héb) en ga zo maar door.
Soms vind ik het moeilijk als vanzelfsprekendheid er in sluipt. Bij de kinderen, bij onszelf. Omdat het dat niet is. Dankbaarheid als het er wel is vervaagt soms als iets een gewoonte wordt. Je staat er niet meer zo bij stil.

Vanzelfsprekendheid en dankbaarheid

Dankbaar
En daarom ben ik elke dag dankbaar voor alles wat IS. Alles wat ik mag ervaren, mag liefhebben en om me heen heb. Ook sta ik steeds meer stil bij wat niet meer fijn voelt (laten dat nou juist de dingen zijn ik voorheen zo vanzelfsprekend vond om te doen) en wil vooral proberen mijn gevoel te volgen. Veel verandering maar ook groei. En ook dat is niet vanzelfsprekend. Het is wel iets om dankbaar voor te zijn.

Waar ben jij dankbaar voor?

Bewegen en zwemmen

Bewegen en zwemmen

Beweging
Beweging schiet er bij ons momenteel nogal in. Ik kan veel minder actief bewegen vanwege mijn rug en Diana beweegt ook een stuk minder.
Ik mis het wel want ik heb altijd veel gesport en vond het heel fijn om te doen.
Ik deed mee aan groepslessen en dat was voor mij ideaal want omdat de lessen op specifieke dagen en tijden waren had ik genoeg discipline om te gaan.
Zodra ik mezelf voorneem om zelf meer te gaan bewegen dan schiet het er al gauw bij in. Zo ook bij Diana. Op de een of andere manier is die zelfdiscipline er dan niet.

Zullen we gaan zwemmen?
Diana had spierpijn. Ze had de vorige dag de garage opgeruimd en had er nu last van.
Ik heb nog steeds last van mijn rug (zie rughernia).
Nadat we in de ochtend samen enkele oefeningen deden die ik heb geleerd in het rughuis opperde Diana opeens:”zullen we gaan zwemmen?”

Niet zo’n zwemmer
Eerlijk gezegd hou ik niet zo van zwemmen. Voor mijn huid is het nooit zo fijn vanwege eczeem en ik schaam me daar dan toch ook weer voor. Bovendien voel ik me nooit zo fijn in badkleding. Uit een kleedhokje komen is bijna net zoiets als uit een paskamer in een winkel komen.
En toch zag ik haar idee dit keer wel zitten. De kinderen waren er niet dus we hadden alle tijd.
Dus op naar het zwembad.

Ontspanning en inspanning
We kozen een zwembad waar een golfslagbad is. Omdat dat gewoon lekker en ontspannend is, een beetje meedeinen op de golven. Er was een stroomversnelling en bubbelbaden en een 25 meter bad waar we enkele baantjes in getrokken hebben. Wat ik overigens na twee baantjes wel gezien had, maar ik ben toch nog een paar baantjes doorgegaan. Goed voor de beweging en een klein beetje inspanning kan geen kwaad.

Bewegen en zwemmen

Zwemmen is gezond
We weten allebei dat zwemmen goed is. Je gebruikt al je spieren en overbelast ze niet. Ideaal dus.
In het warme water functioneren stijve spieren veel beter. Je spieren ontspannen in het water door de bewegingen die je maakt. Sporten op het droge vergt veel meer van je spieren.
Zwemmen werkt ook geestelijk ontspannend en het is goed voor je hart en longen.
Zwemmen schijnt ook goed te werken als je af wilt vallen. Bij intensieve sporten zoals fitness verbrand je voornamelijk koolhydraten. Bij duursporten zoals wandelen, fietsen, hardlopen en zwemmen verbrand je vetten.
Voor mensen met reuma, rsi en rugklachten is zwemmen ook erg geschikt. Zwemmen kan dan echt verlichting bieden en zo heb ik het ook wel ervaren.
Na een kwartier in het water ontspannen de spieren zich. Hierdoor kun je je vloeiender bewegen en voel je je ontspannen en daarnaast verlicht het de pijn.
Verder verstevigt het de houdings spieren. Er is geen schokbelasting die de spieren, pezen, banden en gewrichten moeten opvangen.
Allemaal voordelen, toch?
Hier kun je meer vinden over zwemmen.

Zo heel af en toe toch best fijn
Toen ik zwanger was van mijn dochter heb ik een tijdje gezwommen. Ik kon destijds niet meer sporten en dit leek een goed alternatief om toch in beweging en een beetje soepel te blijven. Ik ging naar een zwembad waar voornamelijk ouderen baantjes trokken. Ik zou dit nu niet meer gauw doen. Het was oké, maar geef mij dan toch maar een groepsles op de sportschool. Ik hoop dat ooit weer te kunnen doen.
Het recreatief zwemmen wat Diana en ik deden vond ik best fijn. Voor zo heel af en toe. Je moet je even ertoe aanzetten om te gaan maar eenmaal in het water is het fijn.

Kinderen en zwemmen
We zullen het de kinderen in ieder geval maar niet vertellen want als ze iets leuk vinden dan is het zwemmen.
Senne heeft haar diploma A, B en C al een hele tijd en kan echt heel goed zwemmen. Ze vind het ook ontzettend leuk om te doen. Ze twijfelt of ze verder wil gaan met zwemmen.
Yannick zit momenteel op zwemles en vind het ook erg leuk. Hij kan niet wachten totdat hij zijn diploma heeft.
En ook Yben vind het geweldig in het water. Hij wil er het liefste in z’n eentje vandoor en lekker zwemmen maar daar is hij toch echt nog te klein voor ;-).
Vroeger hadden wij schoolzwemmen. Dat is tegenwoordig niet meer overal. Senne heeft geluk dat haar school naast een zwembad ligt dus zij heeft 1 keer in de 2 weken wel schoolzwemmen.
Maar het aller leukste vinden ze natuurlijk recreatief zwemmen!

Bewegen en zwemmen
Senne in actie © lichtophethart

Ga jij weleens zwemmen? 

Ik werd gepest

Ik werd gepest

Een tijdje geleden keken we de film Spijt. Een film gebaseerd op het boek van Carry Slee. Een film die gaat over pesten.
Een film waarbij ik halverwege ben opgestaan en huilend de keuken in ben gelopen.
Het is een ongelofelijk goede film maar het was zó confronterend en riep bij mij herinneringen op waarvan ik niet gedacht had dat die nog zo diep geworteld zaten.
Ik voelde verdriet en boosheid en ik heb, zij het met moeite, het hele verhaal aan Diana verteld.
Want dat…heb ik nog nooit gedaan. Niet het hele verhaal. Tegen niemand. Ik wilde deze blog aanvankelijk niet schrijven en niet posten. Maar na een lang gesprek met Diana heeft ze me ervan weten te overtuigen om het juist wél te doen. Voor mezelf maar ook voor iedereen die er in wat voor een opzicht dan ook mee in aanraking is gekomen of nog komt. Om te laten zien wat pesten kan doen. Hoe groot de impact is. Hoe traumatisch het is. En heel lang blijft. In sommige opzichten tot op de dag van vandaag. Dus wordt het misschien tijd om het wel te schrijven. Want het is erg genoeg dat het nog steeds gebeurt met mensen, met alle gevolgen van dien.
Het is een lange blog…Maar ik kan het niet korter opschrijven…

Ik werd gepest. Dat is eruit.
Ik werd gepest van groep 1 t/m 4 van de basisschool. In groep 4 moest ik een jaar overdoen en dat is het het beste van alles wat in die tijd had kunnen gebeuren. Er werd gezegd dat ik bleef zitten vanwege rekenproblemen en hoewel ik daar inderdaad moeite mee had wist ik later dat het pesten in de klas ook een reden geweest is.
Ik had eczeem. En dat was pech. Ik moest regelmatig witte handschoentjes dragen vanwege nat eczeem en ik zat altijd onder de uitslag. In gezicht, handen, noem maar op. En dus vonden de kinderen mij vies. Ze wilden me niet aanraken, ik mocht niet in hun buurt komen. In de pauzes mocht ik niet meedoen met spelletjes op het schoolplein, tijdens de gymlessen werd ik als laatste gekozen en als er lichamelijk contact moest zijn tijdens een spelletje, zoals elkaars hand vastpakken, dan werd er gewoon gezegd dat ze mijn hand niet wilden vastpakken omdat ik besmettelijk was. Wat overigens niet zo was, maar goed.
Ik kreeg een ketting van mijn opa en oma die in Peru op vakantie waren geweest. En deed die trots om naar school. Ik had beter moeten weten want de kinderen vroegen inderdaad wel wat ik om had. En ze kwamen kijken. En trokken de ketting kapot.
Kinderen uit mijn klas kwamen niet op kinderfeestjes. Wel nodigde ik nota bene de grootste pester uit. Omdat ik wellicht hoopte dat ze dan op zou houden. Ze kwam niet maar ik vond het op de een of andere manier belangrijk dat zij een uitnodiging had gehad. Het had echter allemaal geen zin.
In de straat waar ik woonde speelde ik wel met kinderen. Kinderen die niet in die klas zaten en gelukkig was daar geen sprake van pesten. Maar kwam ik iemand uit mijn klas tegen in het dorp dan was het op straat ook raak.
In het eerste jaar groep 4 nam de leerkracht mij apart in de pauze. Hij had via via gehoord dat ik had gezegd dat ik liever dood wilde. Hij vroeg of dat klopte. En ik ontkende. En ging naar buiten. Er is nooit door gevraagd. Maar het klopte wel.

Meer lezen

%d bloggers liken dit: