Let op de tekens

 

Regelmatig kom ik de zin tegen: let op de tekens.
Soms komt hij ineens in mijn hoofd op, soms lees of hoor ik hem ergens.
Ik zie de tekens al heel lang elke dag.
Veertjes, muntjes, muziekteksten op het juiste moment. Noem maar op.
En soms, heel soms, komt er dan toch een beetje twijfel in me naar boven.
Is het echt? Zijn het wel tekens of is het toeval?
Maar bestaat toeval?

Meer lezen

Herfst

Herfst

Je ziet het aan de bomen en je merkt het aan het weer. Aan de dagen die weer korter worden en aan de mensen.
Het is herfst.
Hoewel ik de kleuren van de bomen werkelijk prachtig vind heb ik er toch elk jaar weer een beetje moeite mee. Ik kom minder buiten omdat ik het simpelweg koud vind. Of omdat het pijpenstelen regent.
Het is vroeger donker en ik hou juist zoveel van het licht. En ik kijk er niet echt naar uit dat al die mooi gekleurde blaadjes binnen niet al te lange tijd van de bomen vallen en het landschap er kaal uitziet.
De mensen op straat kijken grimmiger, lopen vluchtig voorbij omdat, neem ik aan, ze het ook koud hebben en niet nat willen worden.
Langzaam concentreert het leven zich weer meer binnenshuis. Wat ik gezellig vind.
Maar toch…
En elk jaar heb ik hier een beetje “last” van.

Meer lezen

Koffie en een beetje meer

Koffie en een beetje meer

Het is donderdagochtend.
Nou ja, ochtend, het is al bijna middag als ik dit schrijf.
Het is een luxe maar we hebben een keer uitgeslapen.
Mijn kindjes zijn bij hun papa en Yannick is vanmorgen naar school gegaan.
Dus lekker nog even terug naar bed. Veel warmer. Een uurtje nog, zeggen we dan.
Om vervolgens om half 12 een keer op te staan.

Meer lezen

Kinderen

kinderen
Eind oktober wonen wij precies een jaar hier in ons huisje.
Sindsdien zijn we een gezin met 3 kinderen.
Hoe fijn is het dat de twee oudsten het goed met elkaar kunnen vinden. Ze spelen samen, stoeien, zorgen voor elkaar. Ook willen ze alles het liefst PRECIES hetzelfde hebben, wil de één soms meer gelijk hebben dan de andere of hebben ze even een kleine ruzie. Dan zijn ze weer trots op elkaar en komen voor elkaar op.
Tijd om eens kort iets over de kindjes te vertellen.

Meer lezen

Voelers en denkers

Voelers en denkers

Ooit vertelde iemand mij over de voelers en de denkers.
Ze vertelde ook over de zoekers en de vinders.
Sinds dat gesprek ben ik eens gaan opletten of ik de verschillen herken.

De voelers en de denkers.
Wat het eerste opvalt tussen deze twee is de manier waarop ze dingen benoemen.
De denker zegt meestal: “ik denk dat…”
De voeler zegt vaak: “ik heb het gevoel dat…”
En dan heb je ook nog de beelddenker: “ik zie dat zo en zo”.
Natuurlijk zal een voeler heus wel een keer de woorden “ik denk” uitspreken en de denker zal echt wel eens benoemen dat hij een gevoel heeft. Niks is zwart/wit.
Zo zal een voeler ook nadenken en een denker gevoel hebben.
Maar je ziet wel degelijk een verschil tussen mensen die meer voelen en mensen die meer in hun hoofd zitten.
Het is mooi om te zien als je er eens op let.

Meer lezen

De weg van het hart volgen

De weg van het hart volgen

Soms denk ik nog weleens terug aan de periode voordat Diana en ik echt samen kwamen.

Aan hoe moeilijk en hectisch die was. Maar ook zo bijzonder en vol wonderen.
In die tijd zag ik niet waar onze weg naartoe zou leiden. Zou hij wel ergens heen leiden?
Wat was de reden van alles? Ik kon het niet zien.
Eén ding weet ik wel. Alles wat we deden, zeiden, alles wat er gebeurde was altijd vanuit ons hart. Altijd vanuit liefde. En dát kon ik wel heel goed voelen. Het maakte dat ik er voor een stukje rust in kon vinden en me makkelijker mee liet voeren met de stroom die er was.
Meer lezen
%d bloggers liken dit: