Dansend het leven door

Dansend het leven door

Keep your head up
Dansend het leven door, dat ging ik vroeger. Letterlijk.
Op mijn vierde begon ik met balletlessen op een destijds tamelijk hoog aangeschreven balletschool.
Hoewel ik soms moeite had met de discipline die er heerste kan ik achteraf zeggen dat het me veel geleerd heeft. Doorzetten bijvoorbeeld, hoe moeilijk en zwaar het ook is.
Ook een mooie ‘les’ die ik er leerde was om met je kin omhoog te lopen. Keep your head up. Niet alleen tijdens het dansen maar ook in het dagelijkse leven. Dat vertelde de balletdocente ons regelmatig. Ze deed het dan voor en wij deden het na. En terwijl we zo door de zaal paradeerden met onze kin omhoog had dat wel een bijzonder gevoel. Je voelde je groter, sterker.

Dansend het leven door

Outfit
Elke leerling moest dezelfde balletoutfit aan hebben: een lichtroze maillot, roze beenwarmers, roze balletschoentjes van een specifiek soort en een wit balletpakje.
Uren heb ik aan de barre gestaan. Tenen strekken, armen licht gebogen en vingers in de goede stand. Kin omhoog en haren in een knot. Waren je haren niet in een knot dan was de balletdocente echt een beetje bozig, pakte een haarborstel en trok je haren nogal hardhandig naar achteren om ze in een perfecte balletknot te draaien.

Stap tik
Regelmatig kwam de moeder van onze balletdocente de zaal binnen. Zij was de oprichtster van de balletschool. En nog een gradatie strenger dan haar dochter. Ze was toentertijd al op leeftijd en liep met een wandelstok. Je hoorde haar al van verre aankomen. Stap, tik, stap tik. Ze liep dan langs ons en tikte met haar stok tegen onze voeten en benen als deze niet genoeg gestrekt waren.

Balletvoorstellingen
Eén keer in de twee jaar was er een grote balletvoorstelling in de stadsschouwburg. Hier repeteerden we een heel jaar lang voor en het niveau lag vrij hoog. Ik moest bijna elke dag naar de balletschool om te repeteren.
De balletvoorstelling duurde 2 dagen en bestond uit 5 voorstellingen. Heerlijk vond ik dat. Het omkleden in de kleedkamers, de make-up en het wachten in de coulissen. Dan het podium op. Dat was zó spannend maar het gaf ook een kick.

Dansend het leven door

Jazz en moderne dans
Toen ik een jaar of 12 was ben ik in plaats van klassiek ballet jazz ballet en moderne dans gaan doen. Op dezelfde balletschool. Dit was een stuk minder streng, maar nog steeds was er veel discipline.
Ik heb een tijdje getwijfeld of ik naar de balletacademie wilde gaan. De balletschool waar ik zat had namelijk klassen die een vooropleiding voor de balletacademie boden. Maar ik durfde niet.
Dus ik bleef lekker Jazz en moderne dans volgen. En ik vond het steeds leuker.
Zo leuk zelfs dat het dansen een uitlaatklep voor mij werd. Ik was steeds vaker in de balletschool te vinden. Als ik moest wachten tussen twee lessen in (ik volgde soms 2 lessen op 1 middag) dan ging ik schrijven in de kleedruimtes.

Dansend het leven door

Vertrouwde omgeving
De balletschool was gevestigd in een oud gebouw. Met deuren waar glas in lood ramen in zaten. Het ademde veel sfeer uit. Ik voelde me er fijn. In feite was ik er zo een beetje opgegroeid.

Einde van een balletperiode
Onze balletdocente raakte zodanig geblesseerd dat ze moest stoppen met lesgeven. De balletschool werd overgenomen door iemand anders en ging na een aantal jaren failliet. Daarna werd de school wederom overgenomen door een Latijns Amerikaanse docente. En daar ergens besloot ik te stoppen met ballet, rond mijn 21e jaar.
Ik woonde inmiddels in een andere stad en moest steeds met de trein op en neer. En de sfeer en lessen waren dusdanig veranderd dat ik me er niet meer fijn bij voelde.

Dansend het leven door

Anders
Helaas heb ik het nooit meer opgepakt. Ik denk dat als ik nu een pirouette moet draaien dat ik na één draai om val. Wel heb ik in de afgelopen jaren veel gesport. Zumba lessen en aerobic lessen. Heel anders, maar ik vond het leuk.

Fijne herinneringen en waardevolle ervaringen
Mijn 1e balletschoentjes en mijn eerste spitzen heb ik opgehangen. Ik heb een ballet pakje bewaard waar de gaten in zitten, zo vaak heb ik het gedragen.
Het zijn mooie herinneringen. En ik ben dansend door toch wel moeilijke jaren gegaan…
En mocht ik mijn hoofd soms laten hangen dan denk ik terug aan de woorden van mijn balletdocente: kin omhoog en rechtop blijven lopen en ga dansend je leven door…

Dansend het leven door

7 gedachten over “Dansend het leven door

  • 13 september 2016 om 15:22
    Permalink

    Wat fijn dat je er eerst zo van genoot en jammer dat je het nooit meer hebt opgepakt. Never say never natuurlijk en die pirouette draaien zal misschien niet meteen vanzelf gaan, maar oefening baart kunst haha. Liefs.x
    Joyce rdt onlangs geplaatst…#127My Profile

    Beantwoorden
  • 12 september 2016 om 21:42
    Permalink

    Zo kunnen dingen gaan… maar wel een mooi verhaal!

    De woorden van je docente, zo wijs en waar…

    Mijn dochter (9) gaat binnenkort een proefles klassiek ballet volgen, ze doet al musical en breakdance, zij danst soms uren op een dag… in huis, onderweg naar school en tijdens het boodschappen doen het maakt allemaal niet uit!

    Beantwoorden
  • 29 augustus 2016 om 07:21
    Permalink

    Ahhh, spitzen! Ik ben nog steeds helemaal verliefd op die dingen. Ik viel ervoor toen ik ook op mijn 4de naar de balletschool toe gebracht werd. De eerste jaren mocht je nog geen spitzen aan. Die waren voor de grote meiden. Maar nog vóór ik een grote meid werd, werd ik weer van ballet afgehaald en op turnen gezet. 🙁
    Mooi verhaal Ellis!
    sunny mama onlangs geplaatst…DE HANDIGSTE MANIER OM PIZZA TE SNIJDEN (IS NIET MET EEN PIZZAMES)My Profile

    Beantwoorden
  • 28 augustus 2016 om 14:21
    Permalink

    Alweer een mooi verhaal Ellis wat je geschreven hebt! Wijze woorden van die balletdocente van jou en hoewel je de spitzen aan de wilgen hebt gehangen is er toch iets gebleven lees ik in je verhaal….het schrijven!!!! Ook hierin heb je een uitlaatklep gevonden…is toch ook mooi?! Ik kijk in ieder geval altijd uit naar weer een nieuwe blog en lees deze dan van a tot z.

    Beantwoorden
  • 27 augustus 2016 om 00:41
    Permalink

    Zonde meis dat je er niks meer mee hebt gedaan. Maar ja, zo gaan die dingen hé. Toch heel leuk om aan terug te denken proef ik uit dit verhaal.

    Enne Senne gaat die nu in jouw voetsporen treden en op ballet??

    Trouwens wijze woorden van je balletdocente: kin omhoog en rechtop blijven lopen en ga dansend je leven door!!

    Ik wilde vroeger ook op ballet maar mocht het helaas niet. Ik wilde mijn dochter op ballet doen maar die wilde het echt niet. Ze wilde het zelfs niet eens proberen en daar heb ik me bij neergelegd hoor. Wie niet wil wie niet zal …..
    Liefsxxx

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: