Maankind

Hallo lieve mevrouw Maan,
Mag ik even bij u komen zitten? Heeft u een momentje tijd?
Want de nacht is zo donker en u bent zo een mooi lichtje aan de hemel.
Is het goed als ik gewoon even hier kom zitten?
Ik denk dat het heel veilig voelt mevrouw Maan. Veilig voor de donkere nacht.
Ik denk dat ik het fijn zal vinden.

Ik kan goed kijken, ik hoef mijn hoofd maar omlaag te houden en ik kan de hele wereld zien.
Dat maakt me rustig vanbinnen, om alleen maar te hoeven kijken en verder niks te doen.
Weet u wat ik nu het allerliefste zou willen mevrouw Maan?
Me verwarmen bij u en en dan weet ik dat u mij bij zich zult houden, dicht tegen u aan.
Als u armen zou hebben zou u ze om me heen slaan. Maar het maakt niets uit hoor, dat u geen armen heeft. Ik kan het toch wel voelen. Ik hoef het maar te denken en het is er.
Ik weet dat ik een moment gedragen zou worden in uw licht. Al het donkere om mij heen zou even verdwijnen.
Even alleen u en ik lieve mevrouw Maan.
Ik kruip nog wat dichter tegen u aan. Want deze nacht is alleen van ons.
En voordat ik mijn ogen sluit om weer naar een andere wereld te gaan, voel ik uw kus op mijn voorhoofd en weet ik dat ik nooit alleen zal staan.
@ Ellis

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: